สวัสดีผู้อ่านทุกคน และสวัสดีปีใหม่ด้วยคะ ปีใหม่นี้ Cosplus มีบทสัมภาษณ์
จาก ตัวแทน World Cosplay Summit ของประเทศไทย (WCS) ปี 2008 ที่ผ่านมาให้ได้อ่านกัน
คือ Sysc’est และ Ju~on มาเล่าประสบการณ์ต่างให้ฟัง ใครที่สนใจประกวดของปีนี้ อ่านไว้ไม่เสียหายนะคะ ~

Sysc’est & Ju~on

(สำหรับบทสัมภาษณ์นี้เป็นการสัมภาษณ์ทาง MSN Messenger
เพื่อคงอารมณ์การถามตอบไว้ ขออนุญาตใช้ภาษาเนตในบางจุด)

สวัสดีคะเซ่ และ จู

รู้จัก Cosplay กันได้ยังไง ?

Ju~on : อ่านเจอในหนังสือของกลุ่มคาเซ่ (ประมาณล้านชาติเก้าแสนปีแสงที่แล้ว ) บ่งบอกอายุคนตอบเลยทีเดียว * หัวเราะ

Propsops : เก่ามาก !

Sysc’est : นานจนเริ่มนึกไม่ออก แต่ตอนนั้นเหมือนว่าเพื่อนที่โรงเรียนคนนึงเค้าชอบอะไรประมาณนี้  ทีนี้พอดีชอบการ์ตูนเหมือนกัน

เลยลองคุยกันว่า เออ มันก็มีคอสเพลย์นะ ลองไหม ก็เลยลองดู

Propsops : กี่ปีมาแล้ว?

Sysc’est : ตั้งแต่ป.6มั้ง  แต่ตอนนั้นก็ยังเด็กๆไง เลยแบบ อ๊ะ! ยังไม่ค่อยมีเงินเลย แล้วเริ่มมาแบบ คอสจริงจังๆหน่อยตอนม.1

แล้วเริ่มคอสครั้งแรกเมื่อไหร่ แล้วคอสอะไรกัน

Ju~on : ครั้งแรก  อืม..ตอนมาเรียนนี่ปี1 งานวิบูลย์กิจ รู้สึกจะประมาณปี 2547  คอสกิลตี้เกียร์เป็น ไค คริสเก้ กับดาร์คพรีสจากแรคนารอค

ตอนนั้นยังไม่รู้เลยว่าวิกผมกับแต่งหน้าเป็นยังไง

Sysc’est : น่าจะตั้งแต่ม.1 ตัวแรกที่คอสก็ตอนนั้น Mitsuko จาก Battle royal ไปงานคริมสัน2

Ju~on : เก่ามากๆ เหมือนหลุดจากยุคหินเลย * หัวเราะ

Sysc’est :  เป็นงานของกลุ่ม Krimson ครั้งที่2น่ะ เพื่อนชวนไป ทำไมบ่งบอกความแก่เยี่ยงนี้นะ

Propsops : แล้ว เซ่กับจูรู้จักกันได้ยังไง

Ju~on : คือจูรู้จักกับพี่ทามะก่อน (TamaRPG)  แล้วเลยมารู้จักกับเซ่อีกทีหนึ่ง (เซ่เป็นเพื่อนพี่ทามะเหมือนกัน) แต่ก่อนหน้านี้จูก็เคยแอบปลื้มเซ่  คือปลื้มคนนี้ แต่ไม่รู้ว่าเป็นเซ่ ชอบตอนคอสโทโมเอะ (ฟังดูเหมือนมาสารภาพรัก)

Sysc’est : ตอนแรกยังไม่รู้จักจูเลย แต่ว่าพี่ทามะรู้จัก แล้ววันนั้นไปกินข้าวกันที่อากิบะ ก็เลยจำจูได้ว่าเป็นน้องที่รู้จักกันของพี่ทามะ ตอนแรกคิดว่าจูเป็นรุ่นน้องด้วยซ้ำ *หัวเราะ

Ju~on : ก็คิดว่าเซ่เป็นรุ่นพี่เหมือนกัน ก็เรียก “พี่เซ่”

Sysc’est : จูหน้าเด็ก ทำผมเหมือนอยู่ม.ปลาย แบบที่รวบผมธรรมดาน่ะ เลยนึกว่าอยู่รร.มัธยมประเภทที่ห้ามซอยผม

Ju~on : ก็ขี้เกียจตัดผมอ่ะ

Sysc’est : ที่สำคัญ จูเรียก พี่เซ่ๆๆ ตลอด เลยแบบ ต้องเด็กกว่าแน่ๆ

Ju~on :    ก็หน้าเซ่มันบ่งบอกว่าต้องแก่กว่าฉันแน่ๆ

Sysc’est : มารู้ทีหลังจากพี่ทามะ ว่าจูไม่เด็กแล้ว *ขำ เหมือยคุยในรถไฟฟ้ามั้งว่า เนี่ยจูอายุเท่าไหร่ แล้วก็แบบ อ้าววววววว เป็นรุ่นพี่หรอกเหรอ

Ju~on : สองเดือนให้หลังจากรู้จักกันมารู้จากพี่ทามะอีกทีว่าเซ่คือคนที่คอสโทโมเอะ ก็ช็อคไปเหมือนกัน

แล้วเซ่กับจูทำไมลงประกวดคู่กัน

Ju~on : ตอนนั้น จู่ๆ ของขึ้น แบบว่าทำสเปเชียลโปรเจคอยู่แล้วเบื่อๆ เลยคุย MSN ชวนเซ่ลงเวิลด์คอส

Sysc’est : ก็คิดว่า เออ ปะ อยากไปญี่ปุ่น ลงเวิร์ลคอสกัน เย้ๆ เพราะคิดว่า จูเองก็ทำออปเก่ง

*แบ่งเวลาทำชุดหรือเตรียมการแสดงยังไง ?

Sysc’est : ก็เริ่มแรกคิดก่อนว่าจะคอสอะไรกันดี ใช้เวลาเลือกนานอยู่มั้ง เพราะเซ่เรื่องมาก ตัวนู้นไม่เอา อันนี้ไม่ดี อันนั้นทำยาก *หัวเราะ

หลังจากนั้นก็เป็นการทำชุดแบบ ของใครของมัน กร๊ากกกก แบบ ว่า เหมือนแบ่งหน้าที่กันทำ เซ่ก็ทำปืน ส่วนจูคิดการแสดงเพราะจูเรียนภาพยนตร์มา น่าจะมีไอเดียมากกว่าเซ่แล้วก็แบบทำชุดให้เสร็จก่อน คิดการแสดงนี่กองเอาไว้ทีหลัง เพราะตีบตันกันทั้งคู่

Ju~on : ทำชุด ก็..เอาเวลาทำสเปเชียลโปรเจคนั่นแหละ แบบว่า เบื่อไม่อยากทำแล้ว ก็เอาเวลามาทำชุด แล้วสเปเชียลโปรเจคก็เผา แต่จริงๆคือจูไม่ได้มีเรียนทุกวัน ก็มีเวลาว่างอยู่พอสมควร

Sysc’est : ก็เรียนไป ทำชุดไป ตอนนั้นก็เป็นช่วงไฟนอลโปรเจค(ช่วงส่งงานของมหาวิทยาลัย)พอดี ก็สลับทำงานไป ทำชุดไป ก็มีโดดเรียนกลับบ้านมาทำบ้าง อันนี้เด็กดีไม่ควรทำตาม แต่ตอนหลังต้องปั่นพอสมควร

Ju~on : พอเบื่อจากสเปเชียลก็มาทำชุดคอส มันก็เสร็จ ใช้เวลาประมาณสองอาทิตย์มั้ง ส่วนเพลงที่ใช้แสดงก็ทำเสร็จก่อนกำหนดไม่กี่ชม. ประมาณว่าส่งเที่ยงคืนของวันสุดท้ายพอดี คือจริงๆแล้วเราทำอะไรกันกระชั้นชิดมากเลย

Sysc’est : ที่ว่าทำไมถึงเป็นลัคกี้สตาร์ก็เพราะว่า ตอนนั้นกำลังดัง ก็อยากให้คนที่ดูการแสดงเอนจอยไปด้วยกัน เลยคิดว่าใช้อะไรที่คนรู้จักเยอะๆเล่นดีกว่า

Ju~on : รู้สึกเพราะมันจะเป็นช่วงใกล้สอบ อือ ก็คิดว่าอยากจะทำการแสดงอะไรที่มันเอนเตอร์เทนคนดู เพราะเราสองคนก็เต้นไม่ค่อยเก่ง แสดงอะไรไม่ค่อยได้ ดีตรงตลก มั้ง?

Propsops : แล้วทำไมถึงเลือก Xenosaga ไปประกวด?

Ju~on : อันนี้จริงๆ ตั้งโจทย์จากเซ่..ตอนแรกปรึกษาหลายคนว่าจะคอสอะไรดี ตอนนั้นจูคิดว่าอะไรที่เซ่คอสแล้วเหมาะ

Sysc’est : ก็คิดประมาณว่า ถ้าประกวดล่ะก็ ต้องเป็นชุดที่ได้แสดงออกถึงความสามารถล่ะมั้ง เลยเลือกกันนาน

Ju~on : มันก็ใช่นะเซ่ จริงๆตอนแรกๆเลยเคยบอกเซ่ว่าคอสเซโนซาก้ามั๊ย มันเป็นหุ่นยนต์ผู้หญิง แต่มันก็มีปัญหาว่าแล้วจูจะคอสตัวไหน แรกเลยคิดว่าจะคอสคาออส แต่ไปๆมาๆ พี่ทามะก็เสนอว่าคอสตัวนี้สิ เทลอส

Sysc’est : นั่นสิๆ แต่ก็เหมาะกับจูดีนะ ฮ่าๆ

Ju~on :สุดท้ายก็ลงตัวที่เซโนซาก้านี่แหละ

แล้ว วันที่แข่งรอบในไทย ตอนรู้ว่าเป็นตัวแทนรู้สึกยังไง

Ju~on : ดีใจมาก !!จำได้ว่าตอนก่อนขึ้นเวทีแทคมือกับเซ่ บอกว่าทำเต็มที่ อะไรทำนองนี้ มันยังอยู่ในความรู้สึกอยู่เลยนะ

คือประทับใจตอนก่อนจะขึ้นเวทีมากกว่าตอนชนะอีกมั้ง แบบว่า มันเป็นอะไรที่เรากับเพื่อนตั้งใจแล้วก็ขึ้นไปทำมันแบบสุดๆ ไม่ลังเลอะไรอีก

Sysc’est : ตอนนั้นยืนคุยกับจูอยู่ว่า จะไปกินอะไรดี หิวแล้ว *หัวเราะ แล้วก็แบบ คุยกันแล้ว ว่า เออ ผลจะเป็นยังไงก็ช่างมันเถอะ เพราะเราประทับใจในตัวเองกันแล้ว ประมาณว่า อื้ม ประทับใจในชุดจูที่ทำมา ทุ่มเทๆ

Ju~on : อือ ประทับใจปืนเซ่

Sysc’est : แบบ คือแยกกันทำชุดไง เพราะมั่นใจในฝีมือของกันและกัน *เขิน แต่แบบพอเห็นชุดแล้วก็แบบ เฮ้ย!!! เจ๋ง แล้วก็รู้ว่าเราทำกันเต็มที่แล้ว แต่ตอนประกาศผลก็ดีใจนะ  ความคิดนี่แบบ เยส!!!!

Ju~on : มันเป็นเรื่องที่เราต่างไว้ใจเรื่องออปชั่นอ่ะ แบบว่า จูมั่นใจว่าเซ่ทำได้แน่นอน ไม่ห่วงเลยเรื่องทำออปเนี่ย  แต่ก็มีแลกรูปกันดูระหว่างทำ

Propsops :แล้วบอกที่บ้านยังไง หลังจากชนะแล้ว

Sysc’est : ก็โทรไปบอกว่า เย้!! ชนะแล้ว หาพอคแกตมันนี่ไปญี่ปุ่นให้ด้วย แม่บอกว่า ให้หยอดกระปุกไปวันละ20 บาท

Ju~on : บอกว่า ชนะแล้วแม่!! อืม ตอนนั้นนี่ขอยืมตังด้วยรึเปล่านะ จำไม่ได้แล้ว(ฮา)

ก่อนไปญี่ปุ่นเตรียมตัวนานเท่าไหร่ เตรียมตัวไปยังไงบ้าง

Sysc’est : เพราะประสบการณ์จากปีที่แล้วที่เล่าให้ฟัง ประมาณว่า เนี่ยๆต้องทำอย่างนี้นะ ก็เลยพยายามแบ่งเวลาให้ดี แต่สุดท้ายก็ยังต้องรีบตอนท้ายๆอยู่ดีล่ะ

Ju~on : สองอาทิตย์?จำได้ว่าเมากาวตอนทำบลูอาย คิดหาชุดกันประมาณแปดเดือน จูฟังผ่านเซ่มาอีกที แต่ตอนนั้นมันก็เรียนจบแล้วพอดี เลยว่าง เป็นแบบพึ่งส่งทีสิทหมาดๆ

Sysc’est : ก็ได้รับความช่วยเหลือจากหลายคนๆ เพราะว่าจะไปเที่ยวโตเกียวต่อด้วย ก็แบบว่า คิดชุดทั้งสามชุดก่อน เพราะต้องใช้ตั้งสามชุดแน่ะ แล้วก็ค่อยๆเลือกชุดประกวดกันไปเรื่อยๆ พอได้ชุดแล้วก็เริ่มทำ กะเวลาๆ แล้วก็ทำๆไปเรื่อยๆ

Ju~on : จริงๆสองชุดที่ใช่พาเหรดกับสัมภาษณ์น่ะตกลงกันได้ตั้งแต่ตอนเป็นตัวแทนแรกๆแล้ว แต่ชุดประกวดมันมาได้เอาตอนใกล้ๆจะไปญี่ปุ่นแล้วน่ะ

Sysc’est : ก็มีพัฟฟิ่นมาช่วยทำชุดที่บ้านตอนท้ายๆ เพราะว่า เร่งกันสุดๆ

Ju~on : คือตอนนั้นคิดกันว่าเรื่องอะไรที่คนรู้จักมากที่สุด  แล้วจู่ๆมันก็ไปออกยูกิ  รู้สึกจะเพราะว่ามอนเตอร์มันคอสได้ ใช่ป่าวเซ่ ?

Sysc’est : ไม่ใช่ๆ ตอนนั้นเซ่เปิดหารูปไปเรื่อยๆ แล้วก็แบบ คุยกันขำๆ เออ เรื่องการแสดงทำไงอะไรงี้ แล้วเปิดไปเจอยูกิมั้ง ประทับใจชุดอยู่แล้วด้วย แล้วก็คิดว่าอื้ม ก็ดีนะ แล้วเลยนึกภาพการแสดงเป็นเอาการ์ดมาสู้กัน แล้วมันพลิกแพลงได้เยอะดี ก็เลยคิดว่า อื้อ ถ้าไม่มีตัวอื่นแล้ว เอายูกิแล้วกัน

Ju~on : เออ พอนึกได้ลางๆว่าหากันหน้าดำคร่ำเครียดมากเลยช่วงนั้น แล้วมันก็มาลงตัวที่ยูกิ แต่คิดว่ามันเป็ฯอะไรที่จูกับเซ่ทำสิ่งที่ถนัดตรงข้ามกันอ่ะ จูต้องมาทำบลูอายแล้วเซ่ไปทำชุดแบลคเมจ คือเซ่ไปทำงานผ้า แล้วจูมาทำงานโฟม..

Sysc’est : เหมือนว่า พยายามเลือกชุดที่แต่ละคนทำได้น่ะ ฮา

Ju~on : แต่มันดันเป็นชุดที่ไม่ถนัดทำทั้งคู่น่ะสิ

*ตอนไปแข่งที่ญี่ปุ่น รู้สึกต่างจากแข่งที่ไทยมั๊ย?

Sysc’est :ต่างกันมาก!!! ตั้งแต่เรื่องการให้เกียรติคอสเพลย์เลย มันมีทั้งแง่ของระบบของที่โน่นกับความรู้สึกของพวกเราน่ะ ถ้าเป็นเรื่องระบบของที่นู่น ก็เริ่มจากการให้เกียรติคนคอสเลยละมั้ง ตั้งแต่เรื่องการวางระบบของเค้า เรื่องเวที ที่มีให้รีเควส แสง ไฟ อะไรพวกนี้ได้เต็มที่ เพลงเปิดอะไรตอนไหนยังไง คือละเอียดมาก แล้วก็ทำงานเป็นระบบ แล้วก็พวกจัดคิวอะไรงี้ก็ทำได้เป็นระเบียบ ตรงเวลา

Ju~on : ระดับโลกมากเลย จำได้ว่าเขานัดเข้าไปเหมือนห้องสตาฟอ่ะ ไปวางแผน มีแปลนเวทีให้เราดู

Sysc’est : ใช่ๆ เข้าไปบรีฟงานทีละทีม

Ju~on : ว่าเราจะยืนตรงไหน มีพรอพวางตรงไหน เปิดเพลงอะไรกี่นาที แล้วเขาก็เอารูปตัวที่เราคอสมาให้ดูด้วยหมายถึงรูปต้นแบบ ว่าเราคอสตัวนี้ชุดนี้ใช่ไหม คือกรรมการเตรียมตัวมากน่ะ รีเควสว่าไฟสีอะไรส่องตรงไหนเปิดตอนไหนได้ด้วย

Sysc’est :  กรรมการเค้าจะใช้คนที่มีความรู้ในเรื่องของการ์ตูนน่ะ ซึ่งตรงนี้ของไทยบางเวทีนับว่ายังขาดอยู่นะ

Propsops : พอขึ้นเวทีไปโชว์ รู้สึกกดดันมั๊ย?

Ju~on : กดดัน พูดจริงๆกดดันนะ มากกว่ารอบคัดเลือกเยอะเลย

Sysc’est :กดดันจนหายกดดันไปแล้ว

Ju~on :มันแบบ ทีมโน้นก็ดีทีมนี้ก็ดี แต่ว่าทีมเรามันอยู่การแสดงกลางๆ เอ๊ะไม่ใช่สิ ตอนต้นๆเลย ทีมที่5 แต่เราก็แก้ภาวะ ว่าเราออกไปตลก แต่จูแอบเครียดตอนดึงบลูอายแล้วมันล้ม แบบว่าเฟลแหลกมากมายเลยอ่ะ หลังจากนั้นกลับไทยมาเพิ่งรู้ว่า ทุกคนคิดว่ามันเป็นเทคนิค มังกรขยับได้ คืออากาศมันร้อนมากๆเลยนะ วันนั้นซัก38องศาได้มั้ง

Sysc’est :  มีดีที่ตลกล่ะมั้ง มันเครียดตั้งแต่จูทำของที่จะให้แสดงหายตอนไปห้องน้ำล่ะมั้ง พีเอสพีน่ะ  แต่ก็แบบ แก้ปัญหาได้ๆ

Ju~on : ใช่ๆ  แล้วชุดมันแบบ ร้อนมาก คือมันมีอะไรผิดพลาดหลายๆเรื่องวันนั้น ก็เครียดอยู่นะ เหงื่อไหลออกจากชุดเหมือนเปิดก๊อกเลย

Sysc’est :ก็พยายามคิดว่า ทำดีที่สุดแล้วน่ะ

Ju~on : อืมแต่พอแสดงไป คนฮาเราก็ดีใจอ่ะ

Propsops : เสียงตอบรับเป็นไง

Ju~on : จุดประสงค์ตอนที่คิดการแสดงกันก็คิดว่า ถ้ามีคนขำก็ถือว่าเราประสบความสำเร็จ กรรมการถามถึงปิกาจูเป็นอันดับแรกคือมันเป็นอะไรที่ลึกลับมากในการแสดงของเราเลย แบบว่าห่อผ้าเอาไว้ ทุกคนไม่เคยเห็นจนกระทั่งแสดงนั่นแหละ

Sysc’est : ถ้าเป็นตัวกรรมการเค้าก็บอกว่าตลกดีนะ แต่เสียงของคนดูนี่แบบ ประทับใจมาก คือมันฮามีเสียงคนหัวเราะตั้งแต่ต้นจนจบอ่ะ

Ju~on : แม่ของทีมสเปนบอกว่า พอเราขึ้นเวทีเริ่มแสดง เขาได้ยินแต่เสียงหัวเราะ เอาวิดิโอที่ถ่ายมาเปิดให้ดูด้วย

Sysc’est : คือบนเวทีอ่ะ ได้ยินเสียงชัดมากกก เพราะงั้นตรงไหนที่เราคิดมุกกันไว้แล้ว ก็ได้ยินเสียงคนฮาทุกมุกน่ะ  คือเหมือนว่าที่ญี่ปุ่น

ยูกิจะเป็นที่นิยมล่ะมั้ง เลยได้ยินเสียงคนเยอะ

Ju~on : อือ นั่นก็พอแก้เครียดเรื่องบลูอายล้มได้อยู่

Sysc’est : บลูอายล้ม ทุกคนเค้าคิดว่าเป็นมุขกันไปแล้วล่ะจู

Propsops : ประทับใจทีมของประเทศไหนบ้าง?

Ju~on : ประทับใจฝรั่งเศสกับโอซาก้า ฝรั่งเศสสวย เหมือน แสดงกันพร้อมดี ซิงโคร ซ้อมมาดี จังหวะดี ชอบอ่ะ ดูแล้วแบบ เพลงมันติดอยู่ในหัวเลยท่าทาง การเต้น จังหวะ เห็นแล้วติดตามาก ส่วนโอซาก้า ฉากนั้น ติดตามาก แต่โอซาก้าเราไม่ได้ดูตอนแสดงจริง เพราะเราต้องไปสแตนบายมั้ง

Sysc’est : ประทับใจทีมโอซาก้ากับฝรั่งเศส ประมาณว่า ชอบการแสดงของฝรั่งเศมาก เพลงก็เพราะ ส่วนโอซาก้านี่เห็นตั้งแต่การซ้อม กรี๊ดมาก

เวลาไปคอสที่ต่างประเทศลำบากกว่าที่เมืองไทยหรือว่าพอๆ กัน

Ju~on : สบายกว่าคือมีห้องให้เปลี่ยนชุด ที่คิดว่าสบายกว่าเพราะไปแบบตัวแทนประเทศด้วยมั้ง ต้องลองไปแบบคนธรรมดาดูนะ ไปแบบตัวแทนประเทศนี่ราวดารา มีรถรับส่ง ทีเปลี่ยนชุด บอร์ดี้การ์ด คอยกั้นตากล้อง

Sysc’est : ถ้าไปแบบธรรมดาอาจจะไม่สบายแบบนี้ล่ะมั้ง

Ju~on : อือแต่ถ้าพักรร.ก็สบายเรื่องเปลี่ยนเสื้ออยู่ดี    คิดว่าที่โน่นถ้าใส่ชุดคอสเพลย์เดินออกมาจากโรงแรมไปงานคอสคงไม่มีใครมองว่าบ้าอ่ะไม่ต้องไปแต่งตัวที่งานแต่งออกจากห้องไปได้เลย สบายใจมาก

Sysc’est : อันนี้จริงมากๆ

จะให้คำแนะนำยังไงกับคนที่อยากและกำลังจะเข้าประกวด WCS ของปี 2009

Sysc’est : ก็… ทำให้เต็มที่ สู้ๆ!!

Ju~on : แปลงเป็นภาษาสุภาพ คือ อย่ากลัวที่จะขึ้นประกวด แต่ถ้าอยากมีลุ้น ขอให้ทำอะไรที่มันดูสมน้ำสมเนื้อกับเวิลคอสเพลหน่อย คือ อยากให้ทำอะไรให้ดี ก้าวข้ามความขี้เกียจ ทั้งการแสดงและทำชุด..คือถนัดอะไรก็ทำอันนั้นให้ดีที่สุด

Sysc’est : ทำสิ่งที่คิดว่าดีแล้วสำหรับตัวเอง ประมาณนั้นมั้ง

Ju~on : อย่างจูกับเซ่ ถนัดทำออป ก็ออป  ถ้าถนัดแสดงก็ขอให้แสดงให้ดี แล้วจะมีลุ้น แต่ถ้าประกวดอยากได้ประสบการณ์ก็อย่ากลัว กล้าๆ แล้วก็ขึ้นไปประกวด ก็เป็นสิ่งที่ดี สรุปคืออยากให้ลงกันเยอะๆ

มาถึงข้อสุดท้ายแล้ว อยากให้สัมภาษณ์ใครคนต่อไป

Sysc’est : พี่วี่!!
Ju~on :    พี่วี่ , ตาว , อาท ก็ดีนะ ไม่ก็ติม

ขอบคุณ เซ่กับจูมากๆ ที่มาเล่าประสบการณ์ดีๆให้ฟัง

---

หวังว่าประสบการณ์ของเซ่กับจู คงได้เป็นประโยชน์กับ นักคอสที่สนใจไปประกวดนะคะ

ในท้ายนี้ ก็จะลงคลิปการแสดงของทั้งคู่เมื่อครั้งตอนประกวดรอบคัดเลือกในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ.2550 ซึ่งทั้งคู่ก็ได้ชนะการแข่งขันและเป็นตัวแทนประเทศไทยนั่นเอง

คลิปการแสดงนั้นไม่ครบถ้วนเพราะในตอนนั้นเมมโมรี่การ์ดของกล้องนั้นน้อย ต้องขออภัยด้วยนะคะ

- Sysc’est & Ju~on ชนะเป็นตัวแทนประเทศไทยจากงาน World Cosplay Summit 2008 ในงาน Japan Week วันที่ 23 กันยายน พ.ศ.2550 (ดูรูปงานได้ที่นี่)
- ดูไฟล์วิดีโอการแสดงประกวดครั้งที่แล้ว ที่นี่ครับ

Interview with Thai WCS2008 : Sysc'est & Ju~on, 9.5 out of 10 based on 4 ratings